Alle inzichten

Langdock verhuist zijn holding naar Europa en bouwt aan een hyperscaler.

De moedermaatschappij in Delaware is omgezet in een Europese SE, en nog dit jaar moeten de eerste eigen servers draaien. Wat er is aangekondigd, waarom Langdock deze stap kon zetten, en wat het betekent voor organisaties die het platform gebruiken.

Lennard Schmidt en Judith Dada, de twee bestuurders van Langdock
Lennard Schmidt en Judith Dada, de twee bestuurders van Langdock. Foto: Langdock

Wat er is gebeurd

Langdock heeft zijn juridische zetel verplaatst van de Verenigde Staten naar Duitsland. De Amerikaanse moedermaatschappij in Delaware is omgezet in een Societas Europaea, de Europese vennootschapsvorm, en het bedrijf heet nu Langdock SE. Het is dus geen voornemen. In een bericht op LinkedIn schrijft Langdock vanochtend dat de inschrijving in Duitsland rond is. Dezelfde dag bevestigden de twee bestuurders, Lennard Schmidt en Judith Dada, aan Handelsblatt dat er een doel aan vastzit dat een stuk verder reikt dan hun huidige product. Dada zegt daarover in dat artikel: “Wij hebben het doel om de volgende hyperscaler vanuit Europa op te bouwen.”

Hyperscalers zijn de partijen die rekenkracht, opslag en AI-infrastructuur op grote schaal leveren. Microsoft Azure en Amazon Web Services zijn de bekendste. Langdock levert nu software: een werkomgeving waarin de modellen van verschillende aanbieders op een privacyconforme manier te gebruiken zijn. Het bedrijf wil daar eigen infrastructuur onder zetten.

De richting gaat in tegen de beweging die je overal ziet. Investeerder Atomico telde dat achttien procent van de oprichters die in 2025 opnieuw een bedrijf begonnen, daarvoor naar de Verenigde Staten ging. Negen jaar eerder lag dat aandeel op tien procent. Dealroom telde dat 42 procent van de Europese oprichtersteams achter bedrijven die nu meer dan een miljard dollar waard zijn, dat bedrijf in de VS heeft opgebouwd. Langdock loopt die beweging terug.

Waarom dit kan

De verhuizing is duur. Het minimumkapitaal van een SE is 120.000 euro, en met alle belastingen en advocaatkosten erbij komt Langdock volgens de eigen raming op tientallen miljoenen euro’s. Dat het bedrijf die rekening zonder kleerscheuren kan betalen, komt door iets dat zeldzaam is bij snelgroeiende softwarebedrijven.

Langdock is winstgevend en heeft in drie jaar tijd ruim 2,7 miljoen euro aan extern kapitaal opgehaald. Eén ronde, kort na de oprichting in 2023, en daarna niets meer. De groei komt uit de markt zelf: in juni stond er voor 40 miljoen euro aan terugkerende jaaromzet onder contract, half september is dat meer dan 50 miljoen. Ruim 13.000 organisaties gebruiken het platform, van eenmanszaken tot concerns als Merck en Trumpf. Er werken 65 mensen.

De reorganisatie begon begin dit jaar. Langdock schrijft dat het ongeveer negen maanden kostte, met tientallen juristen en accountants, en dat alle aandeelhouders eraan moesten meewerken. Dat laatste is het gevoelige deel. Het bedrijf zegt dat meer dan tachtig procent van de aandelen in handen is van oprichters en medewerkers, allemaal fiscaal inwoner van een Europees land.

Daar zit de verklaring. Bij de meeste snelgroeiende bedrijven loopt zo’n verhuizing vast op aandeelhouders met andere belangen en andere afspraken. Hier zat de meerderheid intern, en lag het geld klaar. Dat is precies de reden dat vrijwel geen enkel ander bedrijf deze stap zet.

Een Amerikaans moederbedrijf is geen abstractie. Het is de zin die je als leverancier aan het eind van elk soevereiniteitsgesprek toch moet uitspreken.

De juridische aanleiding

De tweede reden is minder romantisch. Onder de Cloud Act en de Patriot Act kunnen Amerikaanse autoriteiten Amerikaanse bedrijven opdragen klantgegevens af te staan. Staat die data bij een Duitse dochter, dan moet de Amerikaanse moeder zich richten tot de bestuurders van die dochter, en die zouden dat op grond van Duits strafrecht moeten weigeren. Bij Langdock waren de Amerikaanse en de Duitse bestuurders dezelfde mensen. Niemand weet hoe dat afloopt, en dat is nu juist het probleem.

Die Delaware-constructie was destijds geen principekeuze. Langdock werd in 2023 toegelaten tot Y Combinator, dat oprichters verplicht zich te vestigen in een van de rechtsgebieden die het ondersteunt. Duitsland zat daar niet bij. Het bedrijf schrijft nu zelf dat ook Canada, Singapore of de Kaaimaneilanden hadden gekund, en dat een Europese moedermaatschappij domweg geen optie was.

Dat dit geen theoretisch bezwaar was, bleek deze zomer. Advocaat Martin Steiger schreef in juni dat Langdock zich als Duitse dienst presenteerde terwijl het bedrijf voor honderd procent in handen was van een vennootschap in Delaware, en dat het daar te weinig open over was. Dat verwijt is met de stap van vandaag van tafel.

De IT-jurist die Handelsblatt hierover sprak nuanceert het risico: de Cloud Act wordt in de praktijk zelden toegepast. Maar hij zegt er ook bij dat er regelgevend geen goede reden is om vanuit de Verenigde Staten de Europese markt te bedienen. Dat is het echte punt. Het risico is niet groot, het is vooral onnodig, en het kost vertrouwen bij precies die klanten die het zwaarst wegen.

Opvallend is dat Langdock zelf een ander verhaal vertelt. In het LinkedIn-bericht gaat het nauwelijks over risico en vooral over overtuiging: opgroeien in Europa, publieke scholen, openbaar vervoer, een ziekenhuis dat je niet hoeft af te rekenen, en de wens om te laten zien dat je vanuit Europa een wereldwijd bedrijf kunt bouwen. Handelsblatt zet het juridische risico voorop, het bedrijf zet de overtuiging voorop. Beide kunnen tegelijk waar zijn, en meestal zijn ze dat ook.

Langdock legt in eigen woorden uit waarom het bedrijf Europees wordt. Video: Langdock

Van software naar infrastructuur

Nog dit jaar moet een eigen datacenter op een oud industrieterrein in bedrijf gaan, met een investering van tien tot vijftien miljoen euro. De chips zijn besteld en de software om er een cloudplatform van te maken is in eigen huis gebouwd, door CTO Hendrik Hofstadt, die daarvoor een bedrijf had dat soevereine clouds leverde. Op die eigen infrastructuur draaien in eerste instantie vooral open modellen, die organisaties zelf kunnen bijstellen. Klanten kunnen kiezen of ze die infrastructuur gebruiken of een andere cloud. Het bedrijf bevestigt dat plan nu ook publiek: in het LinkedIn-bericht kondigt het aan verder de stack in te gaan en eigen infrastructuur te bouwen om modellen op te draaien.

Op termijn moet de installatie uitbreidbaar zijn naar vijftig megawatt. Ter vergelijking: Mistral wil in 2027 op tweehonderd megawatt zitten. Hofstadt noemt het resultaat in het Handelsblatt-stuk zelf een miniatuurhyperscaler. Dat is een eerlijker woord dan hyperscaler, en het siert hem dat hij het gebruikt.

Wat dit betekent voor Nederlandse organisaties

Wij zijn Langdock-partner in Nederland en voeren dit gesprek wekelijks. In gereguleerde sectoren komt het altijd op hetzelfde neer. De data staat in Europa, de verwerking is conform, de certificeringen kloppen, en dan volgt de zin over de Amerikaanse moedermaatschappij. Die zin is het lastigst uit te leggen en het makkelijkst aan te vallen. Vanaf nu vervalt hij.

Dat is de winst van vandaag, en die is concreet. De rest is richting. Een datacenter dat nog niet draait is geen capaciteit, tien tot vijftien miljoen euro is voor infrastructuur een bescheiden bedrag, en vijftig megawatt is een fractie van wat de grote aanbieders neerzetten. Wie vandaag kiest, kiest voor de software en voor de juridische positie, niet voor een hyperscaler die er al staat.

Er is ook een vraag die je mag stellen. Een leverancier die net zijn rechtsvorm heeft omgezet en tegelijk een datacenter bouwt en zijn aanbod verbreedt, heeft veel tegelijk aan de hand. Wij houden in de gaten wat dat betekent voor het platform waar onze klanten dagelijks in werken, en we hebben inmiddels een lijstje vragen liggen over contracten, verwerkersovereenkomsten en de planning. Zodra we antwoord hebben, komen we erop terug.

Wat blijft staan is dat soevereiniteit geen vinkje is. Het is een keten van entiteit, eigendom, bestuur, software en infrastructuur, en die controleer je opnieuw zodra er iets verandert. Vandaag is er iets veranderd, en in de goede richting.


Wij zijn Augmentic. Wij beginnen bij het werk, niet bij de tool. Zo halen organisaties echt het maximale uit AI, met grip op kwaliteit, kosten en rendement.

Speelt de soevereiniteitsvraag bij jou, en wil je weten wat dit nieuws voor jouw situatie betekent? Laten we praten.

Building better workdays.

Bronnen